شب 28 ذی الحجه سال1333 هجری قمری است.عارف قزوینی،اولین کنسزت خود را که اولین کنسرت ایران هم هست،در ساختمان (( تئاتر باقرف )) تهران برگزار می کند.این کنسرت سروصدای زیادی به پا می کند.در این کنسرت عارف خطاب به مجلس شورا می خواند.

خراب مملکت از دست دزد خانگی است

ز دست غیر چه نالم که هرچه هست از ماست

*

عارف قزوینی هم شعر می گفت و هم صدای زیبایی داشت و هم از ساز و موسیقی سر در می آورد.اوایل عمرش که در قزوین بود و بعد ها که به تهران آمد،چندان کاری به کار سیاست نداشت،تا اینکه با حیدرخان عمواوغلی که از مشروطه خواهان تبریز بود آشنا شد.همین شد که از آن به بعد،بسیاری از تصنیف های ماندگارش به آزادیخواهان و اوضاع سیاسی ایران مربوط می شد.او تصنیف های فراوانی را برای مشروطه خواهان سرود.هنگامی که مجلس دوم تشکیل شد،عارف تصنیف <<هنگام می و فصل گل و گشت چمن شد/دربار بهاری تهی از زاغ و زغن شد>> را سرود.چند سال بعد هنگامی که کلنل پسیان در خراسان اعلام استقلال کرد،عارف هم به مشهد رفت و در همان دوران،به حمایت از پسیان،در مشهد کنسرت برگزار کرد.اما کمی بعد قیام کلنل با خیانت یارانش نا تمام ماند.عارف تصنیف <<گریه کن که گر سیل خون گری ثمر ندارد/ناله ای که ناید ز نای دل اثر ندارد>> را برای کلنل سرود.پس از مرگ کلنل مدتی عارف دچار ناراحتی روحی شده بود و برای بهبودی به بغداد نزد یکی از دوستانش رفت.بعد از چند وقت باز هم چرخ چرخید و رضاخان سردارسپه ندای جمهوری سر داد.اوایل،حرف و ادعای جمهوری خواهی رضاخان،عارف را طرفدار او کرد اما کمی بعد که پرده ها افتاد،جمهوری به بدترین نوع سلطنت تبدیل شد،عارف پشیمان از قبل تصنیف هایی بر ضد رضاخان ساخت و خواند.مدتی نگذشته بود که عارف به یکی از روستاهای اطراف همدان رفت یا تبعید شد و تا آخر عمرش در نهایت فقر و تنگدستی و نداری در آنجا ماند.بعد از فوت عارف،دوستانش او را در کنار مقبره ابن سینا دفن کردند تا بعدا در جایی مناسب برای او آرامگاهی بسازند،آرامگاهی که هیچگاه ساخته نشد.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -