http://persianshine.blogfa.com/ ادبیات و شعر fa blogfa.com Wed, 25 Nov 2009 14:31:28 GMT http://persianshine.blogfa.com/post-85.aspx  </P> <P><FONT color=#ff9999>محبوب هم تنهایی ام را می پسندید / ای عاشقان این لحظه ها را چشم بندید</FONT></P> <P><FONT color=#ff9999>اشکم بدید و طعنه زد با هر نگاهش / پس در زمان نا امیدی هم بخندید </FONT></P> <P><FONT color=#ff9999>از عشق گر روزی گذشتی بی تفاوت / در محضر عاشق کُشان بالابلندید</FONT></P> <P> <HR> </P> <P><FONT size=1>پ.ن : گرچه ابیات بالا در هیچ یک از قالبهای شعری نمی گنجد اما خارج از چهارچوب (چارچوب) بودن هم گاهی نیاز است .</FONT></P> Wed, 25 Nov 2009 14:31:28 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=85 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-85.aspx http://persianshine.blogfa.com/post-84.aspx   <P></P> <P><FONT color=#ffcccc>از عشق هم گاهی پریشانم الها / از این هیاهو خسته ام ، از این صداها</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>هر روز من طی می شود با یک سؤالی / اندوه من از بی جوابی بر چراها</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>ای مردمان لبخند هم گاهی نیاز است / می نالم از این چهره سرد شماها</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>پروردگارا با زبان بی زبانی / آهم ببین ، حرفم شنو ، بین دعاها</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>مردی برای نان شب محتاج گشته / تا روی گردانم ببینم این نماها</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>از بی پناهی اشک ریزد دیگری لیک / امید دارد بر تو ای تنها پناها</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>امشب سرم سنگین و گیجم از تلاطم / انگار می آید به سویم این نداها</FONT></P> <P><FONT color=#ff6699><< من در کنارت جای جای هستی تو / می مانم حتی با تمام این جفاها >></FONT></P> <P> </P> Thu, 22 Oct 2009 17:22:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=84 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-84.aspx http://persianshine.blogfa.com/post-83.aspx <P align=center><FONT color=#ffffcc>چه كساني از غزل جدي امروز مي‌گويند؟</FONT> </P> <P align=center></P> <P align=center><FONT color=#ffcccc>به جاي مقدمه:<BR>«پذيرفتن نيما به اين معني نيست كه شاعر، خود را مقيد كند كه در قالب نيمايي شعر بنويسد،</FONT></P> <P align=center><FONT color=#ffcccc> چه اين خود قيد ديگري است و نيما هرگز چنين نمي‌خواست. ارج كار نيما در اين است كه</FONT></P> <P align=center><FONT color=#ffcccc>ارزشهاي نيكوي گذشته، در شعرش نفي نشد. نيما دريچه‌اي ديگر به روي شعر فارسي گشود</FONT></P> <P align=center><FONT color=#ffcccc>و گرچه، اين دريچه در لحظه‌اي گشوده شد كه شعر فارسي، به راستي خناق گرفته بود، اما اين</FONT></P> <P align=center><FONT color=#ffcccc>هرگز به آن معني نبود كه بايد همة دريچه‌هاي ديگر بسته شود. مگر نه اينكه شعر، آزادي است</FONT></P> <P align=center><FONT color=#ffcccc>و مگر نه اينكه مقيد كردن شاعر در يك قالب، گيرم، قالب آزاد، خود به نوعي ديگر، سلب آزادي</FONT></P> <P align=center><FONT color=#ffccff><FONT color=#ffcccc>از شعر است؟»1  . . . . .</FONT> <BR></P></FONT> <P dir=rtl align=justify> </P> Tue, 29 Sep 2009 10:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=83 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-83.aspx http://persianshine.blogfa.com/post-82.aspx <FONT color=#ffcccc>کاش می شد عشق را تفسیر کرد</FONT> <P></P> <P><FONT color=#ffcccc>روز ی از عشاق هم تقدیر کرد</FONT></P> <P> </P> <P><FONT color=#ffcccc>کاش می شد برگ برگ زندگی</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>قصه ی مینا رخی تحریر کرد</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>در جنون و مستی این خاکیان</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>می توان دیوانه را زنجیر کرد</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>این حکایت قصه ی صد سال نیست</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>ناگهان ، یک آن ، مرا پا گیر کرد</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>از پس این اتفاق ناگزیر</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>حال و روزم خوب شد ، تغییر کرد</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>در خیالم می نوشتم با نگاه</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>می توان هر بحر را تبخیر کرد</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>سرخوش از این حال و روز دلنشین</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>گفت ساعت باز او هم دیر کرد !!</FONT></P> Tue, 22 Sep 2009 16:11:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=82 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-82.aspx http://persianshine.blogfa.com/post-81.aspx <P dir=rtl><B>زمینه و زمانه‌ی سعدی</B></P> <P dir=rtl>سعدی شیرازی ( 606- 690 ه. ق) در دوره‌ای پای به عرصه‌ی حیات نهاد، که ایران زمین از هر سو عرصه‌ی تاخت و تاز نیروهای ویران‌گرحیات اجتماعی قرار گرفته بود. از سوی غرب صلیبیان حکومت در حال زوال سلجوقیان را هر چه بیش‌تر به سوی نابودی می‌کشاندند. از سوی شرق مغولان از کشته‌ها پشته می‌ساختند، و از درون نیز، امیران و حاکمان محلی  با باج و خراج و در گیری‌های خون‌بار داخلی، عرصه‌ی زیست اجتماعی را به جهنمی سوزان تبدیل کرده بودند. سعدی از زمانه‌ی خویش چنین یاد می‌کند: . . .</P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><FONT color=#ff66cc>متن کامل در ادامه مطلب</FONT></P> Mon, 25 May 2009 06:17:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=81 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-81.aspx http://persianshine.blogfa.com/post-80.aspx <FONT color=#669900 size=1></FONT></P> <P> </P> <P><FONT color=#ffcccc>طوفان وزید ، شیشه ترک خورد ناگزیر</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>دلها گرفت ، جان همه آرام نا پذیر</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>در ازدحام ابر سیه روی آسمان</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>سیمرغ پر زنان به تماشای این کویر</FONT></P> <P>  <HR> </P> <P><FONT size=1>پ.ن : نام این پست از روی یکی از آثار جناب آقای محمدرضا شجریان انتخاب شده است .</FONT></P> Thu, 21 May 2009 08:29:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=80 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-80.aspx http://persianshine.blogfa.com/post-79.aspx <BR><FONT color=#993366>وقتِ می... نمی‌خواهم <BR>بوسه‌ای برای هر سه با هم فراهم کردم<BR>که از سرِ گونه‌ها سُر خورد و افتاد زیرِ پای همه که لگد مالش کنند<BR>به من چه که مُهری به روی پیشانی وقتی دید زد<BR>برای چشمی که توی خوابم سرَک کشید و دید زد<BR>                         من که پولی نخواستم<BR>گیرم هنوز حق با کسی باشد که می‌داند گیر دارم<BR>در گیر و دارم<BR>ولی جلوی دار هم که باشم<BR>آنقدر جلو دارم<BR>که جلو دارم کسی نباشد<BR>از وقتی که شهرم را ول کردم<BR>و توی دنیا ول می‌گردم<BR>آبی که از این صدا چکه می‌کند<BR>                     ولم نمی‌کند<BR>دستم را درپنجشنبه گم کرده‌ام       درست!<BR>سرم را درنمی دانم         قبول!<BR>ولی دوستانی که دوستم دارند<BR>همه می‌دانند<BR>که من کسی را دو دستی دوست ندارم<BR> <BR>سنگی مقرمط روی کوهی لیلا کوب<BR>چوبی منبّت تحتِ خطی میخی<BR>که در طرزهای احساس کوبی هیروگلیف شد در سینه دارم<BR>چرا بمیرم!؟<BR>هنوز سردم نیست<BR>و این برای من کافی ست</FONT> Sat, 07 Feb 2009 07:34:07 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=79 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-79.aspx http://persianshine.blogfa.com/post-78.aspx <FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'"></SPAN></FONT>  <P></P> <P align=center><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'"><IMG style="WIDTH: 286px; HEIGHT: 328px" height=362 alt="" hspace=0 src="http://i13.tinypic.com/2ez02rm.jpg" width=332 align=baseline border=0></SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">چند سال‌ پيش‌ و در بعدازظهر آخرين‌ جمعه‌ بهاري‌، نصرت‌ رحماني‌ يكي‌ از بازماندگان‌ دوران‌ طلايي‌ ادبيات‌ شعري‌ ايران‌ درگذشت‌. بيست‌ و هفتم‌ خردادماه‌ سال‌ هفتادونه‌، نصرت‌ در خانه‌يي‌ كه‌ با همه‌ بزرگي‌اش‌، براي‌ عظمت‌ شاعري‌ جاوداني‌ محقر مي‌نمود در آغوش‌ پسرش‌ «آرش‌» آخرين‌ نفسهاي‌ زندگي‌ را كشيد. او يكي‌ از آخرين‌ سربازان‌ باقيمانده‌ از ميدان‌ شعر دهه‌هاي‌ نه‌ چندان‌ دور بود.نوشتن‌ درباره‌ نصرت‌ چندان‌ ساده‌ نيست‌ چرا كه‌ او هيچگاه‌ شخصيتي‌ يكه‌ از خود ارايه‌ نداد و شايد همين‌ ويژگي‌ مثبت‌، او را به‌ شاعري‌ بزرگ‌ تبديل‌ كرد.نخستين‌ كتاب‌ او با نام‌ كوچ‌ در سال‌ ۱۳۳۳ منتشر شد. در حالي‌ كه‌ او از جلال‌ آل‌احمد خواسته‌ بود بر كتابش‌ مقدمه‌ بنويسد، مقدمه‌ كتاب‌ او را كسي‌ نوشت‌ كه‌ بنيانگذار انقلاب‌ شعر معاصر است‌. در بخشي‌ از اين‌ مقدمه‌ آمده‌ است‌:</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">«آن‌ چيزهايي‌ كه‌ در زندگي‌ هست‌ و در شعر ديگران‌ سايه‌يي‌ از خود نشان‌ مي‌دهد،در شعر شما بي‌پرده‌اند. اگر جرات‌ را در ديگران‌ نپسندند براي‌ شما عيب‌ نيست‌!… از اينكه‌ اشعار شما به‌ بهانه‌ اوزاني‌ آزاد، وزن‌ را از دست‌ نداده‌ و دست‌ به‌ شلوغي‌ نزده‌ است‌، قابل‌ اين‌ است‌ كه‌ گفته‌ شود: تجدد در شعرهاي‌ شما با متانت‌ انجام‌ گرفته‌ است‌! اگر در معني‌ تند رفته‌ايد، در اداي‌ معني‌ دچار تندروي‌هايي‌ كه‌ ديگران‌ شده‌اند،نشده‌ايد . </SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">«كار حرفه‌يي‌ نصرت‌ كه‌ با انتشار كوچ‌ آغاز شد،مقارن‌ با سالهايي‌ بود كه‌ فضاي‌ اجتماعي‌ ايران‌ پس‌ از كودتاي‌ مرداد ۱۳۳۲، آكنده‌ از نااميدي‌ بود. اگرچه‌ بسياري‌ از شاعران‌ نيز تحت‌ تاثير اين‌ فضا شعرهاي‌ «شكست‌» سرودند اما در تمام‌ اين‌ سالها شعر رحماني‌ منحصر بفرد بود. چرا كه‌ او بيش‌ از آنكه‌ به‌ شكست‌هاي‌ اجتماعي‌ بپردازد به‌ نااميدي‌ و سياهي‌ فردي‌ نظر داشت‌.</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">گويند كه‌ داستان‌ شب‌ تاب‌ \ چون‌ قصه‌ شاعري‌ است‌ گمنام‌\ كز شام‌، هميشه‌ سوخت‌ تا بام‌\ از بام‌ به‌ كس‌ نگفت‌ تا شام‌!</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">در شعرهاي‌ «كوچ‌» ديگر خبري‌ از ارايه‌ تصاوير فراواقعي‌ و خيالپردازانه‌ نبود،هرچه‌ بود بازتاب‌هاي‌ واقعي‌ جهان‌ بود كه‌ در شعر او مي‌آمد. رحماني‌ در اين‌ كتاب‌ به‌ اوزان‌ فارسي‌ نتاخت‌ بلكه‌ بسيار هم‌ از اين‌ امكان‌ استفاده‌ كرد. اما تجربه‌ نصرت‌ در اين‌ كتاب‌ منجر به‌ دگرگوني‌ عظيم‌ ديگري‌ شد. او با چرخشي‌ صدوهشتاد درجه‌يي‌، شعر فارسي‌ را از تكرار رمانيسم‌ آزاردهنده‌ نجات‌ داد. اگر نيما بسياري‌ از اسلوب‌هاي‌ قراردادي‌ شعر فارسي‌ را تغيير داد،نصرت‌ رحماني‌،گفتمان‌ حاكم‌ شعري‌ را دگرگون‌ ساخت‌. او شاعري‌ نبود كه‌ از موضع‌ بالا و از صف‌ خوب‌ها بدي‌ها را ببيند. نصرت‌ براي‌ انعكاس‌ واقعيات‌، خود را وارد سياهي‌ها كرده‌ بود:</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">آخرين‌ عابر اين‌ كوچه‌ منم‌\ سايه‌ام‌ له‌ شده‌ زير پايم‌\ ديده‌ام‌ مات‌ به‌ تاريكي‌ راه‌\ پنجه‌ بر پنجره‌ات‌ مي‌سايم‌! چشم‌هايم‌ حلبي‌ باز امشب‌\ نگه‌ خويش‌ به‌ من‌ دوخته‌اند\ شمع‌ها اگرچه‌ دمي‌ خنديدند\ عاقبت‌ گريه‌كنان‌ سوخته‌اند!</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">دومين‌ مجموعه‌ شعر نصرت‌ رحماني‌ با نام‌ «كوير» در سال‌ ۱۳۳۴ منتشر شد. اين‌ كتاب‌ نشان‌ مي‌داد كه‌ «كوچ‌» يك‌ اتفاق‌ نبوده‌ و نصرت‌ رحماني‌ تعريف‌ متفاوتي‌ از «شاعري‌» ارايه‌ داده‌ است‌. با اين‌ همه‌ او در اين‌ كتاب‌ هم‌ همچنان‌ مقهور حل‌ شدنش‌ در سياهي‌، به‌ اين‌ اتفاق‌ پرداخت‌.</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">شاعر نشدم‌ در دل‌ اين‌ ظلمت‌ جاويد\ تا شعر مرا دختر همسايه‌ بخواند\ شاعر نشدم‌ تا دل‌ استاد اگر خواست‌\ احسنت‌ مرا گويد و استاد بداند\…\ اين‌ نغمه‌ من‌ نيست‌،ببنديد دهان‌ را\ خواهم‌ به‌ لب‌ چشمه‌ خورشيد بميرم‌\ من‌ شاعر بازو و لب‌ و سينه‌ نبودم‌\ خواهم‌ كه‌ در اين‌ ظلمت‌ جاويد بميرم‌.</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">دو سال‌ بعد «ترمه‌» منتشر شد. سياهي‌ نخي‌ بود كه‌ سه‌ كتاب‌ نصرت‌ را به‌ هم‌ پيوند مي‌زد. او در جهان‌ پيرامونش‌ جز سياهي‌ چيزي‌ نمي‌ديد. چنانكه‌ در مقدمه‌ كتاب‌ «ترمه‌» به‌ خواننده‌اش‌ نهيب‌ مي‌زند كه‌ براي‌ او جز طلسم‌ سياه‌بختي‌ و ياس‌ هديه‌يي‌ نياورده‌ است‌.اما كتاب‌ دويست‌ صفحه‌يي‌ «ميعاد در لجن‌» به‌ فاصله‌ ده‌ سال‌ از «ترمه‌» منتشر شد. اين‌ كتاب‌ يكي‌ از بهترين‌ آثار نصرت‌ رحماني‌ است‌. شاعر نسخه‌ تجويز نمي‌كند بلكه‌ اميد به‌ هر نسخه‌يي‌ را نفي‌ مي‌كند. فضاي‌ بسيار سياه‌ شعرها نتيجه‌ نوع‌ نگاه‌ خاص‌ شاعر است‌. نصرت‌ در «ميعاد در لجن‌» از ويراني‌ حرف‌ مي‌زند. رنج‌ را مي‌شود در تمام‌ كلمات‌ كتاب‌ ديد. شاعر با هيچ‌ اتفاق‌ پيرامونش‌ تباني‌ نمي‌كند. شعرها در اختيار بحران‌هاي‌ اجتماعي‌ نيستند اما بخاطر ذات‌ فردي‌شان‌ مي‌توانند در فردفرد اجتماع‌ جاري‌ شوند. </SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">موش‌ها مي‌دانند\ اگر آن‌ روز رسيده‌ است‌ كه‌ پولاد جوند \ بمب‌ و باروت‌ مقوي‌تر از گندم‌ و جوست‌\ عدل‌ فرياد كشيد: \ احتكار خارج‌ از قانون‌ است‌ \ بمب‌ها بايد مصرف‌ گردند!\ عطر باروت‌ زمين‌ را بوييد </SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">در سطرهاي‌ بالا با آنكه‌ رحماني‌ به‌ چالش‌ مفاهيم‌ در جهان‌ معاصرش‌ مي‌پردازد اما خود و شعرش‌ را در زنجير گروه‌ خاص‌ محدود نمي‌كند، در عين‌ زمان‌ را نيز دور مي‌زند «ميعاد در لجن‌» محصول‌ جست‌وجوي‌ نافرجام‌ شاعر در سياهي‌هاست‌. هر چند كه‌ در معدود سطرهايي‌ مي‌توان‌ نشاني‌ از اميد يافت‌ كه‌ وجود دارد اگرچه‌ شاعر خود نيز نتوانسته‌ است‌ آن‌ را بيابد.</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">خط‌ اگر جاري‌ نيست‌\ هر خطي‌ ديواري‌ است‌ \ ديرگاهي‌ است‌ كه‌ از هر حلقي‌ زنجيري‌ روييده‌ است‌\ قفل‌ هم‌ اميدي‌ است‌ \ قفل‌ يعني‌ كه‌ كليدي‌ هم‌ هست‌ </SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">شاعر در ميعاد در لجن‌ نفرت‌، عشق‌، خودكشي‌، گناه‌ و خيانت‌ را در واقعيت‌هاي‌ كوچه‌ و بازار پيگيري‌ مي‌كند اما در «حريق‌ باد» به‌ جست‌ وجوي‌ دروني‌ دست‌ مي‌زند. «حريق‌ باد» نيز يكي‌ از كتاب‌هاي‌ درخشان‌ نصرت‌ رحماني‌ است‌. در حريق‌ باد، شاعر پس‌ از تاختن‌ به‌ همه‌ وجودها و تبعات‌ وجودي‌ در جهان‌ اجتماعي‌، به‌ خودش‌ مي‌تازد. او حالا ذهنيت‌ خودش‌ را از جهان‌ مورد پرسش‌ قرار مي‌دهد.شعرهاي‌ اين‌ كتاب‌ از جهتي‌ ديگر نيز قابل‌ توجهند. رحماني‌ كه‌ تا پيش‌ از اين‌ كتاب‌ ظاهرا فقط‌ به‌ محتواي‌ شعرهايش‌ توجه‌ داشت‌ در شعرهاي‌ اين‌ كتاب‌ شكل‌هاي‌ جديدي‌ از وجودش‌ را ارايه‌ مي‌دهد. اين‌ مساله‌ شايد نشانگر كوچ‌ شاعر از بيرون‌ به‌ درون‌ خود و جست‌وجوي‌ بي‌قرارانه‌ او باشد</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">.من‌ خسته‌ نيستم‌\ ديريست‌ خستگي‌ام‌\ تعويض‌ گشته‌ است‌ به‌ درهم‌ شكستگي‌\ من‌ خسته‌ نيستم‌\ در هم‌ شكسته‌ام‌\ اين‌ خود اميد بزرگي‌ نيست؟</SPAN></FONT></P> <P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'">شكل‌ شعرهاي‌ رحماني‌ در بعضي‌ از آثارش‌ همچون‌ سطرهاي‌ بالا، پيوندي‌ عميق‌ با محتواي‌ شعرش‌ دارد اما بديهي‌ است‌ آنقدر كه‌ محتواي‌ شعرهاي‌ او ويرانگر است‌، شكل‌ اين‌ شعرها، ساده‌تر است‌.و بالاخره‌ در سال‌ ۶۸ مجموعه‌ شعر «شمشير معشوقه‌ قلم‌» منتشر شد. نخستين‌ كتاب‌ نصرت‌ رحماني‌ پس‌ از انقلاب‌ كه‌ بعد از سال‌ها سكوت‌ منتشر شد. اين‌ كتاب‌ مورد توجه‌ بسيار قرار گرفت‌. هر چند كه‌ نصرت‌ هميشه‌ شاعري‌ بود كه‌ از خود مي‌نوشت‌ و اگر از غير مي‌نوشت‌ باز هم‌ خود او بود كه‌ درغير تجلي‌ مي‌يافت‌ اما «شمشير معشوقه‌ قلم‌» حديث‌ ديگري‌ از نفس‌ او بود. نمي‌شود درباره‌ شعر نصرت‌ رحماني‌ نوشت‌ و به‌ زندگي‌ او اشاره‌يي‌ نكرد. چرا كه‌ شعر او همه‌ زندگي‌ بود و زندگي‌اش‌ جز شعر نبود. بسياري‌ از منتقدان‌ رحماني‌ را در كنار فروغ‌ فرخزاد به‌ عنوان‌ شاعراني‌ قلمداد مي‌كنند كه‌ حريم‌ تصنعي‌ شعر را شكستند و شعر را سراسر زندگي‌ كردند. نصرت‌ از معدود شاعراني‌ بود كه‌ سياهي‌هاي‌ زندگي‌اش‌ را به‌ متن‌ شعري‌ منتقل‌ كرد. او هرگز به‌ دامن‌ شعر اجتماعي‌ نغلتيد. اما شعر او محبوب‌ فرد فرد اجتماع‌ بود، به‌ اين‌ دليل‌ كه‌ فرد فرد اجتماع‌ ايراني‌ در سطر سطر شعرهاي‌ رحماني‌ حضور داشتند. در دوره‌يي‌ كه‌ همه‌ شاعران‌ و نويسندگان‌، تحت‌ تاثير شكست‌ سياسي‌ خموده‌ از نشئه‌ مخدرات‌ از شكست‌هاي‌ اجتماعي‌ مي‌نوشتند، او از اعتياد و عشق‌ نوشت‌، از شكست‌ فرد فرد اجتماع‌. حضور نصرت‌ رحماني‌ در ادبيات‌ شعر ايران‌ از اين‌ جهت‌ كه‌ بسياري‌ از كلمات‌ بيرون‌ مانده‌ و واقعيت‌هاي‌ موجود اما ناديده‌ گرفته‌ را به‌ دامان‌ شعر برگرداند، حايز اهميت‌ است‌. رحماني‌ شاعر شكست‌ بود، شاعر خيانت‌، شاعر بدي‌ها، سياهي‌ها.</SPAN></FONT></P><FONT size=2><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'B Traffic'"> <P><BR>انبوه‌ غم‌ حريم‌ و حرمت‌ خود را از دست‌ داده‌ است‌\ ديري‌ است‌ هيچ‌ كار ندارم‌\ مانند يك‌ وزير\ وقتي‌ كه‌ هيچ‌ كار نداري‌\ تو هيچ‌ كاره‌يي‌\ من‌ هيچ‌ كاره‌ام‌ يعني‌ كه‌ شاعرم‌\ گيرم‌ از اين‌ كنايه‌ هيچ‌ نفهمي‌.</P> <P>بر خلاف‌ آنچه‌ بعضي‌ از منتقدان‌ اعتقاد دارند به‌ نظر مي‌ رسد كه‌ فرم‌ در شعرهاي‌ نصرت‌ اهميت‌ زيادي‌ دارد. اما شكل‌هاي‌ جديد شعري‌ نصرت‌، در شعرهايش‌ خلق‌ مي‌شد. شكل‌هايي‌ براي‌ پوچي‌، بيهودگي‌ و نااميدي‌. ويژگي‌ بارزي‌ كه‌ آثار رحماني‌ را از ديگر همنسلانش‌ متمايز مي‌كرد، نقش‌ مهم‌ «اعتراف‌» در آفرينش‌ شعرهايش‌ بود. چنانكه‌ در تنها اثر داستاني‌ او يعني‌ «مردي‌ كه‌ در غبار گم‌ شد» با گناهكاري‌ روبروييم‌ كه‌ گويي‌ در محضر كشيش‌ اعتراف‌ مي‌كند و نصرت‌ زندگي‌ را كشيش‌ خود ساخته‌ بود. نصرت‌ رحماني‌ هيچگاه‌ زندگي‌ را جدي‌ نگرفت‌ و شايد به‌ همين‌ دليل‌ شعر او را جدي‌ گرفت‌. او براي‌ نوشتن‌ شعر به‌ ويراني‌ دست‌ زد. او خودش‌ را و زندگي‌اش‌ را به‌ نفع‌ شعر ويران‌ كرد.كورسوهاي‌ اميد را در خود كشت‌ تا شعر بنويسد:</P> <P>وقتي‌ پرنده‌يي‌ را\ معتاد مي‌كنند\ تا فالي‌ از قفس‌ به‌ در آرد\ و اهدا نمايد آن‌ فال‌ را به‌ جويندگان‌ خوشبختي‌\ تا شاهدانه‌يي‌ به‌ هديه‌ بگيرد\ پرواز… قصه‌ بس‌ ابلهانه‌يي‌ است‌\ از معبر قفس‌ </P> <P>با اينكه‌ جوايز زيادي‌ را براي‌ شعرهايش‌ دريافت‌ كرد و آثارش‌ با استقبال‌ زياد مردم‌ مواجه‌ شد اما او هميشه‌ شاعر شكست‌ بود و نااميدي‌ و اعتنايي‌ به‌ آنچه‌ خوشبختي‌هاي‌ زودگذر مي‌ناميد نكرد.تنها اميد او «مرگ‌» بود. نصرت‌ سال‌هاي‌ آخر عمرش‌ را در يك‌ خانه‌ قديمي‌ در رشت‌ با سيگاري‌ لاي‌ انگلشتان‌ به‌ انتظار مرگ‌ نشست‌. او به‌ اميد مرگ‌ زندگي‌ مي‌كرد شايد بهتر است‌ «انتظار» را اميد او بناميم‌ و مرگ‌ را فرجامي‌ كه‌ منتظرش‌ بود قلمداد كنيم‌. نصرت‌ ديدار عاشقانه‌يي‌ با مرگ‌ داشت‌. او كه‌ سال‌ها پيش‌ زندگي‌ را در خود ويران‌ كرده‌ بود نوشت‌: </P> <P>آغاز انهدام‌ چنين‌ است‌\ اينگونه‌ بود آغاز انقراض‌ سلسله‌ مردان‌\ ياران‌\ وقتي‌ صداي‌ حادثه‌ خوابيد\ بر سنگ‌ گور من‌ بنويسيد: يك‌ جنگجو كه‌ نجنگيد\ اما … شكست‌ خورد</P> <P>و شايد مرگ‌، نخستين‌… نه‌، پس‌ از شعر دومين‌ پيروزي‌ او بود. منوچهري‌ درباره‌ نصرت‌ رحماني‌ نوشته‌ است‌: نصرت‌ تصويرگر عصبي‌ زمانه‌ بيماري‌ است‌ كه‌ در آن‌ فاجعه‌ دامنگير هشياران‌ نيست‌، خود هشياران‌ فاجعه‌اند.و در عصر روز جمعه‌ بيست‌ و هفتم‌ خردادماه‌ سال‌ هفتاد و نه‌، شاعري‌ كه‌ مي‌گفت‌: «من‌ براي‌ در خود زيستن‌ آمدم‌، ديگران‌ در من‌ زيستند» درگذشت‌. مرگ‌ او اگر فاجعه‌ نباشد حسرتي‌ است‌ كه‌ روي‌ دست‌ شعر فارسي‌ مي‌ماند<BR></P> <P>به نقل از <A href="http://www.khakeman.com/wordpress/?p=27" target=_blank>وبگاه خاک من</A></P></SPAN></FONT> Tue, 30 Dec 2008 11:49:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=78 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-78.aspx http://persianshine.blogfa.com/post-77.aspx <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>سردار عشق را به سر دار دیده ای ؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>آزادمرد خوار و گرفتار دیده ای ؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>گویند می گذشت دقایق به انتظار</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>ساعات را تو در پی دیدار دیده ای ؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>مرهم بنه به سوز دلم با اشاره ات</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>قلبی چنین شکسته و بیمار دیده ای ؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>گویی که بسته چشم ز الطاف روزگار </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>امید بسته بر نظر یار دیده ای ؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>او کز دیار و خانه و کاشانه دور شد</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>ایام تکیه اش شده دیوار دیده ای ؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>همواره دست بر طلب نیست بودنش</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>از هستی اش کنون شده بیزار دیده ای ؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>خورشید را نگر ، تو بگو تا به زندگی</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>هردم به رنگ سرخ پدیدار دیده ای ؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>این نکته را به چشم دلت بین که تا ابد</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ffcccc>شب بسته چشم لیک ، تو بیداردیده ای !</FONT></P> <P dir=rtl> </P> Thu, 25 Dec 2008 10:57:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=77 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-77.aspx http://persianshine.blogfa.com/post-76.aspx   <P></P> <P><FONT color=#ffcccc>گاهی برای تو . گاهی برای عشق . گاهی به زندگی . همپای سرنوشت</FONT></P> <P><FONT color=#ffcccc>گاهی برای من . گاهی برای مرگ . گاهی به نیستی . تقدیر را نوشت</FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://tbn0.google.com/images?q=tbn:sqgklxrepF0pvM:http://www.cargo.toba-cmt.ac.jp/simulator/railway.jpg" align=baseline border=0></P> Sat, 20 Dec 2008 07:33:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=persianshine&postid=76 persianshine http://persianshine.blogfa.com/post-76.aspx